Ομπάμα ο εισαγόμενος
Σε συνέχεια των προηγούμενων μου ποστ περί ξενομανίας και της πίστης των Ελλήνων οτι όλα γίνονται στη χώρα μας με το χειρότερο τρόπο ενώ στο εξωτερικό όλα είναι αγγελικά πλασμένα, κάνω μερικές σκέψεις για τις πρόσφατες Αμερικάνικες εκλογές.
Obama vs McCain
Τον τελευταίο καιρό, παρόλο που υπήρξε εκτεταμένη κάλυψη των εκλογών από την τηλεόραση και τα ιντερνετικά μέσα, ελάχιστα παρακολούθησα την προεκλογική περίοδο. Η άποψη μου, από τα λίγα που διάβασα και είδα, ήταν οτι ο Ομπάμα φαντάζει να είναι ο καταλληλότερος για την προεδρία των Η.Π.Α αυτή τη στιγμή.
Μου φαίνεται οτι πρόκειται για ένα μοντέρνο και ορθολογιστή πολιτικό με πολύ καλή επικοινωνιακή αύρα, ενώ από την άλλη πλευρά ο Μακέϊν είναι η κλασσική φιγούρα της αμερικάνικης “δεξιάς” (άραγε, οι όροι “δεξιά” και “αριστερά” είναι δόκιμοι εν έτει 2008;).
Endorsement αλά ελληνικά
Έτσι, παρατηρούσα διάφορους αμερικάνους bloggers και απλούς χρήστες των υπηρεσιών του internet (π.χ. twitter) να εκδηλώνουν ανοιχτά την προτίμηση τους στον Αφροαμερικανό υποψήφιο (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί να είναι αυτός ο politically correct όρος, αν δεν ήταν Αμερικανός στην υπηκοότητα αλλά π.χ. Ρώσος, θα τον λέγαμε “Αφρορώσο”;)
Η ελάχιστη γνώση μου της εκλογικής παράδοσης των Η.Π.Α λέει οτι είναι μέρος της πολιτικής τους κουλτούρας, οι πολίτες (όπως και εφημερίδες, τραγουδιστές κτλ.) να εκδηλώνουν ανοιχτά την υποστήριξη τους.
Αυτό που δεν μπόρεσα να καταλάβω είναι γιατί η εγχώρια “ιντερνετική κοινότητα” και οι bloggers δήλωσαν δημόσια την προτίμηση τους στο πρόσωπο του Ομπάμα.
Πολύ θεμιτό και το σέβομαι απολύτως, παρόλο που προσωπικά είμαι του δόγματος “καλύτερα καχύποπτος/επιφυλακτικός παρά αφελής”.
Αυτό που μου έκανε τη μεγαλύτερη εντύπωση είναι ότι όλοι αυτοί στις ελληνικές εκλογές δεν παίρνουν (ανοιχτά τουλάχιστον) θέση. Και πιθανώς, αν ρωτηθούν, απαντάνε:
• στην Ελλάδα όλοι είναι ίδιοι
Θυμίζω ότι και επί προεδρίας του δημοκρατικού Clinton, οι Η.Π.Α δεν απείχαν από πολεμικές επιχειρήσεις, με τη μόνη διαφορά οτι χρησιμοποίησαν σαν προμετωπίδα το ΝΑΤΟ
• στην Ελλάδα το σύστημα είναι ουσιαστικά δικομματικό
Στις Η.Π.Α το 98,7% (!) των ψήφων πήγαν στους δημοκρατικούς και τους ρεπουμπλικάνους
• η προεδρία του Bush υπήρξε τόσο κακή που εντείνεται η ανάγκη για “αλλαγή”
Και η δική μας κυβέρνηση έχει δώσει πολλές αφορμές με τα σκάνδαλα της ώστε να μπορούμε να υποστηρίζουμε ανοιχτά τον/την επόμενο/η πρωθυπουργό (της επιλογής μας) που πιστεύουμε ότι θα φέρει την “αλλαγή”.
-τι ομάδα είσαι; -Ρεάλ Μαδρίτης
Συνεπώς, με δεδομένο οτι το πολιτικό μας σύστημα μοιάζει επικίνδυνα με αυτό της Αμερικής, δε μπορώ παρά να συμπεράνω ότι όλοι αυτοί οι Έλληνες που υποστήριξαν ανοικτά τον Ομπάμα, το έκαναν παρασυρόμενοι από το “hype” που τον συνοδεύει χωρίς να έχουν απτά στοιχεία των ικανοτήτων του, πέρα από τους inspirational λόγους του. Και αυτή η υποστήριξη είναι ανέξοδη. Σαν τους αθλητικογράφους, που υποστηρίζουν μόνο τη Ρεάλ Μαδρίτης αντί να δηλώσουν ανοιχτά την προτίμηση τους στο εγχώριο πρωτάθλημα.
Ή έχεις άποψη για τα πολιτικά πράγματα ή όχι! Δεν υπάρχει επιλεκτική πολιτική συνείδηση…
*Όσοι έχουν άποψη και επιχειρήματα επί του θέματος, τους (παρα)καλώ να με βγάλουν λάθος
