Λαλάκης ο εισαγόμενος
Στην επική αυτή ταινία του ελληνικού κινηματογράφου και βιντεοκλάμπ της δεκαετίας του ‘80, ο Λαλάκης θεωρεί οτι τα εισαγόμενα προϊόντα είναι ανώτερης ποιότητας από τα αντίστοιχα ελληνικά, τα οποία θεωρούνται δεύτερης κατηγορίας και πολύ μπανάλ.
Πολλές φορές πριν φύγω για Αγγλία άκουγα οτι στην Ελλάδα τα πράγματα γίνονται “άρπα κόλλα” και ότι στην “πολιτισμένη” Ευρώπη όλα είναι οργανωμένα και λειτουργούν ρολόι.
πολιτισμένη Ευρώπη
Η εμπειρία μου στην “πολιτισμένη” Ευρώπη έδειξε ότι απλά εκεί το κράτος και οι υπηρεσίες έχουν μια στοιχειώδη οργάνωση, την οποία ακολουθούν τυφλά.
Ως αποτέλεσμα, όλοι ακολουθούν τις προκαθορισμένες ρουτίνες χωρίς να ψάχνουν για συντομεύσεις και μεγαλύτερη αποδοτικότητα.
Αυτό είναι από τη μια μεριά θετικό, γιατί όλοι ξέρουν οτι τα πράγματα θα γίνουν ακριβώς όπως προβλέπεται και αυτό τους δημιουργεί μια σιγουριά που τους απαλλάσσει από άγχη και νεύρα.
Από την άλλη όμως πλευρά, γίνονται απαθείς και -σε ορισμένες περιπτώσεις- νεκρώνει ο εγκέφαλος τους κυριολεκτικά! Δεν μπαίνουν στη λογική του να κρίνουν τη διαδικασία και να βρουν τρόπους που αυτή μπορεί να γίνει πιο αποδοτική, χωρίς βέβαια να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας και η νομιμότητα της.
Αυτό συμβαίνει γιατί αφενός υπάρχει αυτή η νοοτροπία του “ακολουθώ τυφλά τους κανόνες” και αφετέρου φοβούνται ότι επεμβαίνοντας στη διαδικασία, υπάρχει πιθανότητα να κατηγορηθούν οτι “δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους”.
όλα λειτουργούν ρολόι
Παράδειγμα αυτό που μου συνέβη την προηγούμενη χρονιά. Παρόλο που είχα πληρώσει τη δόση για τα δίδακτρα πριν την προθεσμία, για κάτι παραπάνω από 2 βδομάδες, λάμβανα καθημερινά e-mails και επιστολές, που έλεγαν οτι χρωστούσα ένα ποσό από τη δόση. Δεν έδωσα σημασία γιατί πίστευα ότι απλά η πληρωμή μου δεν είχε περαστεί στο σύστημα.
Συνέχισα να αδιαφορώ μέχρι που ένα πρωί δεν μπορούσα να μπω στη βιβλιοθήκη. Η οθόνη στο τουρνικέ έλεγε “Access denied”. Η κυρία στην υποδοχή υποστήριξε οτι η κάρτα μου είχε μπλοκαριστεί λόγω οφειλών.
Πάω λοιπόν μαινόμενος στην υπηρεσία φοιτητικών θεμάτων και εξηγώ την κατάσταση. Αφού κοιτάζει τις πληρωμές μου στον υπολογιστή, επιβεβαιώνει το αυτονόητο. Οτι είχα πληρώσει κανονικά τη δόση μου και οτι είχε γίνει λάθος εκ μέρους τους!
Και όταν της ζητάω (πολύ ευγενικά) να άρει την απαγόρευση εισόδου στη βιβλιοθήκη και να σταματήσει τη (καταιγιστική) αποστολή e-mails και επιστολών, μου απάντησε ότι όλα γίνονται αυτόματα και δεν μπορεί να επέμβει στο σύστημα. Αυτό θα γινόταν μετά από 5 μέρες που το σύστημα είχε προγραμματιστεί για να ελέγχει τα χρέη και να επιβάλει/καταργεί απαγορεύσεις και ειδοποιήσεις.
follow the rules
Θεωρώντας ως δεδομένο οτι μου έλεγε την αλήθεια, δε μπορώ παρά να συμπεράνω οτι αυτός που έφτιαξε το σύστημα (Άγγλος ων) δεν θεώρησε ως αναγκαία την επιλογή κάποιος υπάλληλος να μπορεί να παρεμβαίνει στην αυτοματοποιημένη διαδικασία σε περίπτωση λάθους, ώστε να διορθώνει την κατάσταση. Απλά δεν προβλέπεται!
Οπότε, η εμπειρία μου λέει οτι ναι μεν, στην “πολιτισμένη” Ευρώπη υπάρχει ελαφρώς καλύτερη οργάνωση από την Ελλάδα, αλλά αυτή η άκαμπτη και τυφλή υποταγή στον κανονισμό και τη διαδικασία ΜΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΑ ΝΕΥΡΑ.
