{
Το πιο ορθολογιστικό κείμενο που έχω διαβάσει για την “μετα μνημόνιο” εποχή, editorial του Φώτη Γεωργελέ στην Athens Voice.
Ρεαλισμός χωρίς στρογγυλέματα!
Σταχυολογώ τα κατ’ εμέ σημαντικά:
• Δεν έχουν περάσει ούτε 6 μήνες από τον Μάρτιο κι όμως φαίνεται σαν να έχουμε ξεχάσει τι συνέβη τότε.
• Κι εκεί, την ώρα που άρχιζαν τα πραγματικά δύσκολα, την ώρα που έπρεπε να ξεκινήσουν όλες οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα άλλαζαν το μοντέλο που δεν λειτουργούσε πια, η φόρα άρχισε να μειώνεται, επανήλθε ο εφησυχασμός.
• (για τους υπουργούς) Και όλοι μαζί έβγαιναν κάθε μέρα σεργιάνι στην τηλεόραση για να προφυλάξουν το προσωπικό τους, ευαίσθητο προφίλ, που σπάραζε από λύπη για τα κακά που η τρόικα επέβαλλε στην κοινωνία.
• Αν η αδυναμία της κυβέρνηση είναι λυπηρή, ο καιροσκοπισμός της αντιπολίτευσης αγγίζει τον κυνισμό.
• Όχι ποιες μεταρρυθμίσεις και πότε, αλλά «όχι στις μεταρρυθμίσεις». Και αυτό βαφτίζεται αντιμνημονιακή πολιτική. Δηλαδή πτώχευση. Γιατί δεν υπάρχει «αντιμνημονιακή» πολιτική.
• Και η κυβέρνηση αδύναμη, μπαίνει στο αδιέξοδο δίλημμα, μνημόνιο - αντιμνημόνιο, με πισωγυρίσματα, προεκλογικές παροχές, διακαναλικά διαγγέλματα. Για άλλη μια φορά η μπάλα στην εξέδρα, οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση πάνε χαμένες.
}
